Siakoś Riyka zapoczątkowała spory loop, przerywany jedynie odcinkami kolejnych japońskich dram… No właśnie, oglądam obecnie lekko debilną dramę Q10 (kyuuto; o robocie/robotce? w szkole średniej) i muszę przyznać, że co chwila wybucham głośnym śmiechem. Sama drama absolutnie niewymagająca intelektualnie (ot tyle, co zrozumieć co tam po japońsku szwargotają), człowiek niepotrzebnie nie spodziewa się głębokich przemyśleń, ani wartkich zwrotów akcji. Ileż to stresu odchodzi.

Btw. obejrzałam w końcu Paprikę. Ojojo! W skrócie: kto jeszcze nie widział, a nie boi się sporej dawki surrealizmu i psychodelki, nie gardzi anime i nie przeszkadza mu jak ktoś stawia poważne (?) pytania w kreskówce, niech taki ktoś obejrzy. Polecam również na pijackie i narkotyczne wieczory: film jest baaaardzo kolorowy…

Pogoda nam się robi. Ten tydzień zapowiada się pod hasłem 22-25 stopni celsjusza i bardzo ograniczonych opadów.

Najstarsza klasa z RGSu w zeszły piątek miała ostatni dzień szkoły, teraz już tylko egzaminy. Go go Power Rangers! Trzymam dużo kciuków za chłopców. 8 egzaminów to nie mało. Ile ma obecnie średniej wielkości matura? Tyle samo?

Jest wtorek. Dziwny dzień, pada i nie pada, wieje i nie wieje, ciepło i nie ciepło.

Na dworze za to pada, wieje i nie ciepło.

Za oknem kasztany już prawie przekwitają, ale wciąż stada trzmieli latają i zbierają, co się tam uda. Podziwiam samozaparcie tych małych potworów – wiatr tak wieje, że mi to by się nie chciało latać w takiej pogodzie.

Właśnie zakupiłam bilety na nowy szoł Horrible Histories na 2. czerwca. Nie wiem, kto bardziej się cieszy – ja czy Dziecko.

To teraz lecę do znajomych zanieść papierek, a potem wracam do nauki keigo. Duży buziak dla Agi D.

Poszliśmy wczoraj na megaszybkie zakupy i między innymi nabyliśmy zestaw jednorazowych małych doniczek oraz niewielki worek ziemi. W domu odbyła się ceremonia układania nasionek w ziemi i ustawiania doniczek na parapecie. A ponieważ z selera potrzebuję tylko liście (korzeń od czasu do czasu w sklepie można dostać, liści jeszcze nie widziałam nigdzie – oczywiście liści prawdziwego rosołowego korzeniowego selera, bo naciowego szitu wszędzie pełno), więc rozmiarem doniczek za bardzo się nie przejmuję. Jak tylko będą się nadawały, to zostaną urżnięte i zamrożone na rosoły dla potomności. Ot co!

Ijou.

Pojawił się dziś i zbił mnie był z pantałyku mój niekoniecznie cichy wielbiciel. Wisiał nade mną ze 20 minut, a na koniec wręczył mi swój email. Nic go nie odstraszyło, ani fakt posiadania męża, ani dziecka. I zapowiedział się na przyszły tydzień. Strasznie nachalny, nawet moja szefowa powiedziała, że jest creepy.

Z wesołych nowin: zapisałam się na poważnie do fitness klubu (muahahaha!) i zapitalam na treadmillach. Całkiem to wesołe. A ile radości mam, jak już dobiję to tych x kilometrów i zlana potem czołgam się pod zimny prysznic! Polecam.
Niewesołe było tylko kilka pierwszych minut, gdy nie mogłam złapać równowagi. Diabelska maszyna, trzeba się jej uczyć!
A w planach na przyszłość nauka pływania z osobistym trenerem, panem Maciejem, i jego niezastąpionym młodym asystentem, Jakubem K. Tylko czekam na kuriera, żeby mi majtusie pływackie dostarczył. Tfu, na psa urok!